Evelyne

Lieve, Liefste, Lyne
De liefde voor jou keert nog steeds mijn maag.
Inderdaad, ze is ni min!
al groeide ze voor jou veel en veel te traag.

Als een dichte mist in mijn hoofd
kwelt me nu de vraag \"Hoe groot was jouw verlangen?\"
Van elke illusie beroofd
stel ik nu dat het kon zijn gelijk welk ander.

Want hoe kan het anders in zo\'n korte tijd
dat je je hart schenkt aan een ander.
Ach, misschien ben ik van een nog andere tijd,....
Rest mij enkel nog af te kicken zonder spijt.

Dus ik ben niet boos en ik zal je niet vergeten
want ik heb mijn liefde kunnen funderen.
En als ik aan je denk verschijnt er een lach,
waaruit je mag afleiden dat ik je graag mag. :o)