Stilte om ons heen

Met die stilte om ons heen
Voel ik nog steeds wat ik altijd voelde.
Ik voelde me veilig,
Voelde me gelukkig.
Maar opeens was je uit mijn leven
Nu voel ik me ongelukkig en verraden.
En elke dag weer de gedachten
De gedachten over hoe jij was.
Zo lief,zo zorgzaam, zo’n vertrouwd persoon.
Nu de gedachten waarom ik dit schrijf.
Jij kan het niet lezen en zult er niks aan hebben.
Want met zo’n gedichtje krijgen we jouw niet terug
Niet nu
Niet morgen
Maar nooit niet.
Bij ons weg voor altijd
Maar toch nog bij ons.