BFF

omdat ik alleen zal blijven..


ik mis jou, jij mist mij,,
nooit meer zal ik blij zijn.
Ik zal je niet meer zien, en altijd voel ik die pijn.
Nooit meer voel ik mij fijn.
Altijd die problemen.
Altijd thuis of op school moet ik die meenemen.
Nooit zal het weer hetzelfde zijn.
Maar je bent en blijft altijd het mijn!


ik loop alleen over grote velden...
ik zie je, maar dat is zelden.
Ik zie je tranen en al je verdriet.
Je weet het nog, dat jij mij verliet.
Ik wou zo graag die laatste woorden zeggen.
Ik jou in mijn armen kon leggen..
die laatste woorden aan jou geven..
en dat de wereld het liet beven
ik ben niet meer van jou, jij ook niet meer van mij!
Ik ben nooit meer blij!
Waarom gaat het nooit zoals je het zelf wil?
Ik mis, daarom zo stil.




bff...