heeft het nog nut?

Hoe kan ik beschrijven wat ik voel…
Ik voel van binnen uit helemaal koel,
Ik ben heel erg kil…
Weet niet eens meer wat ik wil…
Er is geen leven meer aan met mij…
Jij word vast en zeker met een ander blij..
Ik voel me vaak alleen…
Helemaal niemand om me heen…
Ik wou dat ik dood was…
Zodat ik kon zweven door het glas…
Ik voel me heel klein…
Wil graag iemand anders zijn…
Waarom moet mijn leven zo ongelukkig zijn?
Kan ik nog wel eens iets anders voelen dan pijn?
Op school gaat het niet goed.
Zit alleen maar te denken hoe dood gaat moet.
Heb een eenzame dag en nacht,
En dan is er nog niemand die op me wacht.
Over mijn gezicht loopt een grote traan..
Wat is nou het nut van mijn bestaan?
Dit leven doet mij zo zeer.
Waarom ben ik al tijden me zelf niet meer?
Wie zou moeten weten hoe ik me voel?
Wat ik met die harde pijn bedoel.
Als ik ’s avonds in mijn bed lig en zeker weet dat ik niet wordt gestoord.
Dan pas kan ik vertellen wat niemand anders hoort.
Alle gedachten komen voorbij.
Heeft het leven ooit nog zin voor mij?