Violen blauwen zacht

dirigeerstok als penseel
het orkest is mijn palet
de zaal het linnen waarop het
muzikale schilderen kan beginnen

violen blauwen zacht
de ochtendlucht
een harp speelt roze
schaapjes op de vlucht

slagwerk rolt
in schuim de golven om
tot de trompet het eerste
rood van zon doet stralen

een klarinet speelt geel
het warme zand als
de hobo’s het mensenwit
gaan baden op het strand

het groen van pauken
roffelt in verdwijn een
duinenrij en het triangeltje
haalt ijsverkopers dichterbij

de dirigent tikt af signeert
en buigt naar zijn publiek
het zeegezicht wordt afgelakt
door een ovationeel gejuich