een verloren leven

Een positief leven heb jij aan het eind gegeven.
Sterk als je was kwam dat doorzettingsvermogen te pas.
Het heeft ons doen opleven, nieuwe hoop gegeven.
Hoop om verder te kunnen zonder jouw lieve man.
Verdriet is harder aangekomen dan we hadden verwacht.
Maar de nagedachtenis aan jouw streken geeft kracht.

Loze uren hebben we zitten staren naar ziekenhuismuren.
Tijd die maar verstreek, ik die van de zenuwen opbreek.
Emotie wordt me teveel, het verdriet zo groot.
Kon me niet bewegen mijn schoenen zo zwaar als lood.
Geen bericht goed bericht, in dit geval totaal het tegenover gestelde.
Een strijd op leven en dood, je wilde nog helemaal niet gaan.
Het hele gezin hand in hand om je heen, verdriet wat ons velde.

Weggerukt uit een leven wat nog zoveel te bieden had.
Een altijd zo’n oprechte en vrolijke man, nu op sterven.
Niet verdiend, maar toch de ernstige ziekte moeten krijgen.
Deed mij naar het hoofd stijgen van emotie en veel verdriet.
Jij zo positief, tegen me zeggen jongen je bent jong, geniet!!
Kon het niet meer volhouden, onze band was niet zo sterk.
Jij hebt alles gedaan wat je kon om je broer te vervangen.

Ik hoef je niet te vergeven, liefde hebben we genoeg gekregen.
Mijn vader is trots op je wat je hebt gedaan, vergeet jou nooit.
Ik vergeet niet wat je voor me hebt kunnen betekenen lieve man.
Ontfermd over ons, dat verdient een bokaal van totaal brons.
Brons voor de liefde die je hebt uitgestrooid naar ons.
Alles gegeven wat je kon, dit is waar mijn verdriet begon.

De laatste momenten van je leven heb ik gehuild als een klein kind.
De moed in mijn hart en de liefde voor jou die het altijd wint.
Ben niet alleen je zult er samen met mijn familie altijd zijn.