Kompas

Mijn levenspad bewandel ik
een kompas als kameraad.
Dat kompas, die zal bepalen
welke kant dat pad opgaat.
Het wijst naar 't noorden,
dat doet het elke keer.
Dus zal ik erop vertrouwen,
iedere dag weer.
Maar door magneten wordt het afgeleid,
waardoor mijn pad een andere kant op leidt.
Maar het kompas ontkent het stellig:
'Mijn vriend, het noorden ligt werkelijk daar!'
Teleurgesteld moet ik verzuchten
'Nee mijn beste, dat is niet waar'.
Ietwat sip kijkt het me aan
en vraagt me welke kant op te gaan.
Verbaasd zeg ik: 'Dat is jouw taak!'
Maar het antwoordt: 'Jouw weg, is jouw zaak.'
Hoewel het kompas me nu niet helpen kan
zal ik er altijd op vertrouwen.
Ik zal er niet van afhankelijk zijn
maar ik weet dat ik er altijd op kan bouwen.
Ik berg het kompas nu veilig op
tot ik de weg zelf niet meer weet.
Maar jij bepaalt je eigen lot,
als je dat maar niet vergeet.