De pijn die ik bezit

Geen zin om de pijn te voelen,
Het verdriet dat ik bezit.
Het liefste wou ik dat ik het kon vergeten.
Maar ik kom niet verder dan dit.

Onverschillig loop ik door de straten,
Niemand die het ziet.
Ik zou willen schreeuwen van de pijn.
Maar heel mijn hart wilt het niet.

Weer lig ik op mijn bed.
Tranen blijven stromen.
Ik zou ze weg willen vegen.
Maar ik moet voor mijn gevoelens uitkomen.

Ik kijk naar jou’n foto,
Waar je met een glimlach op staat.
Je bent er nu niet meer.
Ik was te laat.

Nog steeds zie ik de pijnlijke beelden.
Hoe je een einde aan je leven had gemaakt.
Ik stond erbij. Dat je zo door de dingen bent geraakt.

Langzaam aan ga ik van binnen kapot.
Om mijn hart ligt een zwart slot.
Ik heb me afgesloten van de wereld om mij heen.
Naar jou. Daar wil ik heen,