Alleen jij!

Vandaag, ik voel me zo alleen.
Zoveel stilte om me heen.
Ik kan er niet meer tegen,
de tranen stromen over mijn wangen,harder dan de regen.
Ik mis jou zoveel,
Dat ik mijn verdriet met niemand deel.
Maar binnenin hoopt het zich alleen maar op.
Zover, dat het nooit stopt.
Als het zo door gaat, ben ik 1 stuk verdriet.
Verdriet dat niemand ziet.
Maybe, ooit hoop ik dat jij dit merkt.
En ervoor zorgt, dat mijn geluk weer aansterkt.
Want er is niemand op de wereld,
Die mij gelukkiger kan maken,
Die mijn hart, zo erg kan raken...