mijn vader slaat met maatje 48

elke nacht lig ik te wroeten,
met koude tenen, en koude voeten.
niet wetend wat ik nu moet doen,
toen hij weer smeet...
met zijn maat 48 schoen.

het was weer zover,
hij had gedronken.
ik hoorde het bier, in zijn maag klonken.
ik hoorde mama's gil,...
en toen werd het thuis plots heel stil.

tranen voelde ik rollen,
niet wetend waar ik heen moest...
als een konijn met 1000 hollen.

ik vroeg aan mama toen het even kon...
of zij de prijs won?
ze knikte zachtjes ja,
en vroeg:weet jij misschien wat ik anders doen kon?

ik schudde nee
maar dacht misschien

rustig zei ik
: misschien kunnen we met trein van zuid naar oost mee?

we vertrokken zeer opgelucht en blij
maanden later kregen we een bericht...
ik ben afgekickt komen jullie weer bij mij?
een brief in de vorm van een gedicht

we reageerde heel voorzichtig ja...
nu zijn we terug
en blijven, jaar na jaar na jaar

niet echt gebeurt (bij mij)