Help!

Elke keer weer dat geluid,
elke stap weer achteruit.

Ik hoor het geluid wat ik niet horen wil,
ik hoor het toch en sta even stil.

Ik wil hier weg, weg van alles en iedereen,
even geen zorgen, even helemaal alleen.

Mijn gevoel maakt mezelf bang,
eens stilte, is waar ik naar verlang.

Ik wil hier zo snel mogelijk weg,
ik zou dit voor goed wegleggen.

Helemaal weg al dat vertrouwen hier,
daarom zet ik mijn gevoel op papier.

Elke dag is een geveht tegen mijn gevoel,
ik wil dit niet, dit is niet mijn einddoel.

Waarom gebeurt dit,
het leven is zwart-wit.

Met deze situatie is er geen kleur te bekennen,
waarom moeten er altijd toch weer mensen ontkennen.

Altijd pijn en zorgen in mijn leven,
deze gedachtens zou altijd blijven kleven.