Bedauwd met druppels goud

aarzelend stil ontluikt de morgen
sprankelend licht in speelse kleur
bloemen die zich openend richten
geven al hun eerste geur

verlicht in zilveren nevels
bedauwd met druppels goud
hangen roerloos in de struiken
liefelijk ingepakt de dodelijke fuiken

de trekdraad trilt en zwiept venijn
het donker harig opent zich versnelt
en holt met vele poten langs de lijn
als of zijn prooi hem heeft besteld

de zwarte vlieg zijn eerste vlucht
verstrikt met vleugels in de webbendraden
was eens de koning van de lucht
waar zijn resten blijven laat zich raden