verlatings angst
verlatings angst
nee mama ga niet weg !
Huilend ligt ik te spartelen op de grond
Ik was al 11 toen dit allemaal begon
Vriendinnen lieten me in de steek
en niemand die maar eventjes na me om keek
maar nu
nu kan ik het niet meer aan
waarom gaan ze allemaal ik heb toch niks gedaan
hij gaat werken
ik blijf thuis
neeeeeeee kom terug laat me niet alleen achter
schat ik zal op je wachten
het doet pijn
et doet zeer
en dit gebeurt keer op keer
marjan v slooten
Ingezonden door
marjan
Geplaatst op
22-10-2010
Over dit gedicht
omdat ik verlatings angst heb probeer ik dit in een gedicht te vertellen
Geef uw waardering
Op basis van 8 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
VerdrietReacties op ‘verlatings angst’
-
Sterkte met alles
cristina - 20-01-2011 om 15:16
-
Lieve Marjan. Had ik je maar kunnen helpen, En je tranen kunnen stelpen. Je angst om alleen gelaten te worden laten verdwijnen. En je niet zo weg laten kwijnen. Maar helaas ook al liet ik je weten dat ik alles voor je wilde betekenen of wat dan ook beloofd Kwam het niet binnen , het zit van binnen in je gedachten in je hoofd. Ik hoop dat jij ooit kan geloven in jou bestaan, Dat het gebeurd dat mensen komen en mensen gaan. Het is niet jou schuld,ook al word je steeds verscheurd En voelt het alsof het alleen bij jou gebeurd . Jij bent het waard om met liefde te worden omgeven. Toen, nu en heel je verdere leven. Er zijn boven Engelen genoeg die je bescherming Zullen geven. Je ben een krachtig persoon ,je hebt zelf kanker kunnen Overleven. Liefs Ome Jack van Slooten
van SLOOTEN - 11-03-2019 om 14:03
-
Super mooi schat , Blijf zo doorgaan ik lees ze allenmaal! Met gedichten kan je je alle gevoelens kwijt ! Love you schaatjeeee â¤â¤ðŸ’‹ðŸ˜ XX SYL je nichtje 💋
Sylvie - 13-03-2019 om 16:36
