Tranen

Mijn gezicht gedrukt tegen de ramen
En ogen, die zich zonder te schamen
Met tranen vullen
Denk ik terug aan die ene nacht
Die jij bij mij hebt doorgebracht
De verrukking van het eerste ogenblik
Wij twee samen jij en ik
De warmte van je lichaam voelen
En eindelijk begrijpen wat mensen bedoelen
Wanneer ze zeggen
Dat je zulke gevoelens
Moeilijk in woorden kan uitleggen
Nu ben ik alleen
Met de schaduw van de nacht om mij heen
Duisternis brengt verdriet, eenzaamheid een
verloren hoop
Ik laat mijn tranen de vrije loop