Een kleine kans

Als je voelt dat al je dromen,
Nooit werkelijkheid zullen worden.
En je weet dat de zon,
Nooit meer stralen zal.

Wie hou je dan nog voor de gek.

Bloemen zijn minder kleurrijk,
En de lucht is niet meer zo blauw als hij altijd is geweest.
Je zoekt naar het lichtpuntje in je leven,
Maar je bent bang dat je hem nooit meer vinden zal.

Een hoop die zo verloren is,
Dat je nooit meer naar geluk durft te streven.
Je legt je erbij neer, kijkt om je heen,
En vraagt je af of je nog wel nodig bent.

Want als dat niet zo is,
Waarom ben je dan nog hier.
Waarom moet je al die pijn dan nog verdragen,
Wetend dat het toch nooit veranderen zal.

Dingen die je niet af kunt sluiten,
Dingen waar je nooit mee om zou kunnen gaan.
Je wil het achter je laten,
Maar het zit te strak om je hart gebonden.

Zo vrolijk en gelukkig als je zou willen zijn,
Zo ongelukkig en somber dat je nu bent.
Een ommekeer in je leven,
Is waar je op wacht.

Maar de kans dat die ooit zal verschijnen,
Die kans,
Is zo ontzettend klein.