Zo mooi

Zo mooi…niemand is zo mooi als zij…
Dé allermooiste op deze aarde…dat is wat ze is voor mij…
Te laat…ik ben ze kwijt…want ze is niet meer “vrij“…
Mijn schuld, heb haar zo ver gedreven…complimenten…zelden gegeven maar besef…dit is geen aanstellerij…
“Ons” komt terug…want ik en zij dat is gewoon “wij” …

Een gezicht zo mooi…niemand kan haar schoonheid evenaren…
Zo mooi dat ik haar constant wil aanraken en er uren wil naar staren…
Had dat beter wat meer gedaan toen we nog samen waren…
Daarom zit ik dan ook nu op die figuurlijke “blaren”…
Toch weet ik dat de hemel opnieuw zal “opklaren”…

In die mooie blauwe ogen kijken…
Doet al de problemen en zorgen vergeten en nietig lijken…
Die mooie ogen…zal ik telkens opnieuw voor bezwijken…
Kon ik die mooie blauwe ogen nog maar eens inkijken….
Kan ze nu niet meer bereiken…

Zo mooi…de manier waarop ze lacht…
Hoe moeilijk ik het ook had met die lach gaf ze me telkens opnieuw kracht…
Die mooie lach…alles eigenlijk dat is waar ik zo naar smacht…
Nu is het zelfs overdag…alle dagen nacht…
Vijgen na Pasen of is dat maar een gedacht…

Zo mooi…haar mond en lippen…
De manier waarop ze kleine hapjes eet en van haar koffie kan nippen…
Die mooie lippen…wanneer onze lippen elkaar raken…daar kan niemand of geen enkel gevoel aan tippen…
Zou opnieuw op die manier willen gaan slippen…
Was blind en dacht enkel aan mezelf daarom ben je door mijn vingers gaan glippen…

Zo mooi…alles aan jou is buitengewoon mooi…
Wou ze nooit kwijt en verliezen daarom was ik zo bezitterig en wantrouwend en soms nog erger en sloot ik ze op in mijn kooi…
Nu is het te laat en zit ik met die rotzooi…
Zij is de enige die mij hart kan verwarmen en daarom wacht ik geduldig op de dooi…
Ben voor altijd en eeuwig haar gewillige “prooi”…

Bedankt voor onze mooie kinderen…
Hen heb ik ook nodig hoop dat je dat niet zal verhinderen…
Jij hebt vrijheid en onafhankelijkheid nodig zal die fout niet meer maken en je daar echt niet meer in hinderen…
Onze liefde zal nooit verminderen…