roos

Een traan wist mijn make-up
en glinstert in het licht.
Mijn verhaal is zo pijnlijk.
tet brengt een kleur op mijn gezicht.

Ik zoek naar woorden,
maar een woord heeft hier geen zin.
Ik kijk in jouw ogen
en voel de pijn binnenin.

Hoe kan ik ooit de zon zien schijnen?
hoe kan ik dit leven weer aan?
Want jij brak mijn hart
en kerfde krassen op mijn ziel.

Ik smeek in stilte,
maak wat gebroken is weer nieuw.
Jij sprak lieve woorden,
maar de lust heeft jou geraakt.

Een haat is geboren
en heeft iets moois kapot gemaakt.
Je voelt je verlaten in het
schrijnen van jouw pijn.
Ik bid om wat water
voor de roos in jouw woestijn.