Schetsten stukjes leven

ik heb je kleuren
van het doek geschrapt
de jaren laag voor laag
behoedzaam weg gekrast
maar voelde hoe je pijn
me in de vingers sneed

weet nog hoe je was
heb samen met je kunnen dromen
zag je weer tevoorschijn komen
in de speelse lijnen van je jeugd
met ogen altijd stralend
blikken vonkend van verhalen

we schetsten stukjes leven
mengden onze kleur door het
pigment van liefde mee te geven
toch verdonkerde het licht
hadden we steeds minder
zicht op de tekening van morgen

we schaduwden de zorgen
schilderden de zon te waterig
werden te vaak katerig
verloren ons in grijze tinten
de verf is op het doek is klaar
wij waren te herkenbaar voor elkaar


wil melker
03/02/2011
www.wilmelkerrafels.deds.nl