Gedichten

Zet ook uw gedichten op 1001Gedichten.nl

Heeft u nog geen account? Meld u gratis aan!

U bent hier:
Print dit gedicht
vorige gedicht

Tolstoj

De avondschemer valt;
het gele land wordt grauw.
Een donker dorp probeert de stilte stuk te rijten
Met bevend klokgelui.
Mijn ziel is vol van jou
En van ons afscheid
en van bittere zelfverwijten.

Ik denk nog vaak terug
aan mijn vermaningen en preken
En ik herhaal maar steeds
het vriendelijke woord
Dat ik toen tegen jou,
mijn lief,
had kunnen spreken,
Maar dat ik in mijzelf
hardvochtig heb gesmoord.

vorige gedicht
Toevoegen aan favorieten

Ingezonden door

Isauratjuh1990

Geplaatst op

17-03-2011

Over dit gedicht

De inspirerende bron

Geef uw waardering

Er is 1 keer gestemd.

Social Media

Tags

Avondschemer Gedicht Theater

Gerelateerde Gedichten

Reacties op ‘Tolstoj’

Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!

Reageren

Ik ga akkoord met de voorwaarden (opent in nieuw venster)

Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!

Laatste berichten op het forum

Laatste nieuwsberichten

  • 16-12 - Geef nu uw eigen gedichtenbundel uit!

    Met trots presenteren wij vandaag ons nieuwe uitgevers platform! Hiermee is het voor iedere dichter mogelijk om zijn of haar eigen gedichten te bundelen in een mooie bundel en deze...

  • 28-07 - Wat mis jij nog op 1001Gedichten.nl?

    1001Gedichten.nl bestaat inmiddels al ruim 5 jaar! In al die tijd is er veel veranderd op de website. Dit heeft alles er niet overzichtelijker van gemaakt. Om hier wat aan te do...

Bekijk oudere nieuwsberichten »