Ongelijkheid

Pray, Justin Bieber, dat liedje luisterde ik laatst,
en opeens rolden er tranen over mijn wangen.
Moest zo hard huilen.
Want ik besefte wat het leven is, wat míjn leven is.
Nergens heb ik tekort aan, alles is er.
Als ik hulp nodig heb kan ik bij ik weet niet wie aankloppen.
Maar waar kan een kind heen, dat alleen op straat zwerft?
Wat heeft een vrouw die mishandeld wordt, en niemand kan haar helpen, omdat 'de cultuur nu eenmaal zo is'.
Ik moest huilen, omdat ik het oneerlijk vindt voor deze mensen. Hoeveel mensen sterven er wel niet aan honger of water dat niet goed gezuiverd is?
Of mensen die slachtoffer worden van oorlogsgeweld?
Kinderen, wat moeten die soms wel niet meemaken.
De wereld zit soms zo vreemd in elkaar.
So, I close my eyes and pray. I close my eyes and I can see a better day.