Zijn miskend verdriet

er is een boom geveld
die woudreus wilde worden
door zijn overvolle bladerkroon
waaide waardering en vaak hoon
de schaarse vogels piepten lief

vergat de stam te dichten
tegen iedere storm bestand
ving wind uit hoge bomen
had de kracht niet in de hand en
smakte met een klap tegen het land

dacht zich Jezus van
professie claimde dichtkunst
in progressie schuwde geen
experiment kwam in commentaren
en recensies aan een gewelddadig end

dat zijn wortels mogen groeien
in een vruchtbaarder gebied
hij wil zijn bloem met u gaan bloeien
hoor de zanger zing zijn lied voel
in ondertonen zijn miskend verdriet