Dodelijk Verdriet

Ik voel mij zo leeg vanbinnen in
het begin van mijn dag heeft geen zin

ik voel de aanval iedere seconde
met in mijn gedachten een zachte sonde

een sonde van ongelukkig zijn
een sonde van verschrikkelijke pijn

de pijn van mijn bloedend hart
zoals de scherpe pijlen van de dart

de pijlen die mij verkeerd aanraken
ik moet met momenten zo hevig braken

ik krijg er soms geen lucht mee van
ik weet niet meer wat nog ik kan

ik voel enkel de gegeven pijn
waar ik liever geen deel van wil zijn

ik weet dat ik als ik je wil dat ik op jou moet wachten
maar ik kan mijn eigen leven niet meer bemachten

mijn hart begint zo hard te bloeden
de pijn is gewoon niet meer te behoeden