Zelfmoord

Een traantje is het niet,
het zijn er ontelbaar veel.
En niemand die ze ziet.
Hij laat zijn armen niet meer heel.

Problemen veel teveel,
hij wil ze niet meer.
Hij verbergt ze met pret,
door te doen alsof, elke keer weer.

Acteren en ook opproppen,
praten kwam er niet van.
Alles maar weer wegstoppen,
hoe moet dat verder met hem dan?

Het ging slechter en slechter,
hij wilde weg van aarde.
Maar hoe dan echter,
hij was toch niet meer van waarde.

Strepen overal op zijn armen,
verdriet zo ontroostbaar.
Z'n hart was niet meer te verwarmen,
Toen liet hij alles varen...