Zoveel pech in het leven

Denkend zit ik op het strand,
de tranen druppelen 1 voor 1 op me hand.
Waarom ben je toch afgegaan van mijn pad,
jij was namelijk het enigste dat ik overhad.

Van binnen voel ik me verscheurd helemaal,
het gaat zo slecht met me dat ik niet eens weet of ik het leven nog wel haal.
Ik schrijf onze namen op het zand maar het water spoelt het allemaal weg,
alles is me afgenomen in het leven heb ik toch alleen maar pech.

Alles doet me zo een pijn me hoofd zit gewoon helemaal vol,
daarom zit ik nu mezelf kapot te maken met alcohol.
Voor iedereen ben ik in hun ogen toch altijd slecht geweest,
en nu jij weg bij me bent denk ik voor jou het meest.

Samen zouden wij een mooie toekomst opbouwen,
maar alles is in 1klap verdwenen vandaar dat ik nu hier om jou zit te rouwen.
Ik ga nu het water in en ik probeer zover mogelijk te gaan,
want in zo een leven wil ik echt niet meer bestaan.