Vandaag

Vandaag, ik voel me weer zo alleen.
alleen maar stilte om me heen.
Ik schreeuw van binnen, kan er niet meer tegen,
de zon schijnt maar binnnen in mij alleen maar regen.
Ik mis je zoveel,
zo trots dat ik mijn verdriet met niemand deel.
Maar binnenin hoopt het zich alleen maar op.
dat verlaten gevoel zet mijn leven op zijn kop.
Als het zo door gaat, leef ik alleen nog in verdriet.
de tranen blijven komen de tranen die niemand ooit ziet.
Waarom zie je niet dat het zo slecht met me gaat?
dat je me telkens weer de afgrond in duwt als je me verlaat.
Mijn ogen doen zeer van al die zoute golven van pijn,
wil niets meer voelen en val in slaap na teveel wijn.
En zo val ik slaap en droom ik dat je bij me bent,
en dan heel eventjes echt een klein moment.....
huil ik niet.