Tieners die in verwachting zijn

Het gevoel dat je iemand kwijt raakt.
Het gevoel dat er iets van je weggehaald wordt.
Het gevoel dat je het niet meer ziet zitten.
En dat allemaal in 1 keer.
Tranen die langs je wangen lopen.
Vragen waar je nooit achter zult komen.
Verdriet, pijn, hopeloos.
Alles door elkaar.

Het doet me pijn.
Het doet me verdriet.
Ik weet niet hoe ik me moet voelen.
Opgelucht?
Verdrietig?

Je moet gewoon verder leven.
Gewoon leven met de dag.
Streven naar een beter leven.
En alles gewoon maar achter je laten.

Want toen dacht je dat je 8 weken in verwachting was.
Wat blijkbaar 6 weken waren.
Je loopt binnen bij de verloskundige,
Zegt dat je op bed lag met buikpijn.
De verloskundige maakt een echo.
Dan hoor je dat het er niet goed uit ziet.
En er teveel bloed in je baarmoeder zit.

Ja hoe voel je je dan?
Hij verteld je dat het verkeerd is gegaan.
Dat het achteruit ging.
Dat het een miskraam is geworden.

Maar ik ben pas 16 jaar en hoorde ook niet zwanger te zijn.
Moet ik dankbaar zijn dat ik zelf deze beslissing niet hoefde te nemen?
Moet ik verdrietig zijn of juist gelukkig?
Ik kan nu mijn opleiding doen.
Ik kan nu gewoon weer uitgaan.
Ik hoef nog steeds niet volwassen te worden.

En toch voelt het niet goed.
Nee, ik was nog niet klaar voor een baby.
Maar het zat wel 8 weken in me buik.
Dat gevoel doet zo’n pijn.
Waterige ogen, tranen die bijna komen.
En ik had het al aan zoveel vrienden en familie verteld.
En nu vragen ze hoe het gaat.
En dan komen die tranen weer.
En met een brok in je keel vertel je het verhaal.
Opnieuw en opnieuw.

Ja ik was te jong voor een baby.
Had geen geld.
Had geen goede omgeving.
Wist dat ik het niet kon opvoeden.
Maar ik heb hier van geleerd.
Ik moet beter op mezelf letten.

Ik heb geleerd dat het leven hard is.
Dat alles niet vanzelf gaat.
Dat alles niet makkelijk is.
Dat je uiteindelijk overal alleen voor staat.

Wat ik wil duidelijk maken is.
Vrijen kan leuk zijn.
Maar denk wel aan de gevolgen.
Je moet volwassen worden.
Je mag niet meer roken.
Niet meer drinken.
Je kan niet meer zomaar weg van huis.
Dus denk na bij alles, echt bij alles wat je doet!