Waar ben je?

ineengedoken
zie ik je zitten
hoewel het nauwelijks zitten is
je rug gebogen
hoofd omlaag
armen om je benen geklemd
alsof je je zelf moet tegenhouden
om niet te vluchten
weg van deze eenzaamheid
weg van dit verdriet
waarom dit jouw nu juist moet treffen
ook dat snap je niet
ik roep je stem
geen reactie
ik til langzaam en teder
je hoofd op maar je ogen
zijn gesloten
ik streel je ingevallen wangen
tranen druppen op de vloer
ik fluister beloftes in je oor
en ten einde raad
schreeuw ik het uit
van de pijn die in me leeft
om jouw mijn vriend
en nog altijd geen reactie
bewegingloos
je hoofd weer omlaag
in welke wereld zit je
vertel me
waar ik jouw geest kan vinden
en ik zal gaan
hoe moeilijk de weg ook is
en ik zal daar blijven
zolang jij niet op kunt staan