Gewone vrienden?
gewone vrienden waren wij
ik wilde meer
maar durfde niet te vragen
of jij soms hetzelfde voelde
als ik voor jouw
en juist vandaag
had ik de moed bijeengeraapt
en wachtte ik je op
om je de vraag te stellen
zenuwachtig herhaalde ik
hem steeds weer in gedachten
maar toen je kwam
was je zo vol blijdschap
en vertelde je me
dat je juist verkering had
met het leukste meisje van
de hele klas, de hele wereld
van alles
ik knikte af en toe
verdoofd door het besef
dat we nooit anders zouden zijn
dan gewone vrienden
ik liet je staan
tranen liepen over mijn wangen
toen ik weg rende
weg van alles, want alles deed
nu zoveel pijn
dat ik er niet meer tegen kon
Reacties op ‘Gewone vrienden?’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
