Duisternis

Liefste, ben jij nog wakker?
Ik moet je wat vertellen
Het is al laat en ik sta buiten
met angst je uit je bed te bellen.

Ik heb een wijntje meegenomen
zie me onder je raam hier staan
Ik wil je de hemel laten zien
en alle sterren, kom, we gaan.

Doe het raam maar zachtjes open
Doe de lichten langzaam uit
Niemand kan ons vluchten horen
want we maken geen geluid

Mijn zinnen sterven in het duister
De gedachten raken slechts het glas
als ik verlangend naar alles luister
dromend van een liefde die niet was

Ik staar naar een gesloten raam
met vermoeide ogen en verloren blik
Reclameletters op de ruiten
een verwrongen spiegelbeeld en ik

Ik zie de mensen niet passeren
haastig gaan ze mij voorbij
Ik ben een schim die blijft begeren
naar een liefde tussen jou en mij

De jaren glijden door mijn vingers
Ik troost mezelf met wat nooit was
Langzaam schrijf ik in vijf letters
Jou naam in mijn eigen vensterglas