Ik ben anders

Ik heb nooit iets te vertellen
Wordt altijd weggedrukt
En als ik iets leuks gevonden heb
Wordt het uit mijn handen weggerukt

Zij vinden zich heel wat
Maar ik ben voor hun een rat
Ik ben hen helemaal zat
Ik heb het echt gehad

Nooit kan ik mezelf zijn
Nooit word ik geaccepteerd
Nooit kan ik mij thuisvoelen
Wat ik zeg is altijd verkeerd

Er is niemand en niets
Dat mij neemt zoals ik ben
Zelf ben ik mijn enige ‘’iets’’
Dat ik werkelijk ken

Maar ik wil voelen hoe het is
Om gewoon te zijn
Te leven zonder gemis
Te leven zonder deze pijn

Maar dat zal nooit gebeuren
Dus blijf ik maar treuren
Ik moet het maar opgeven
En ermee leren leven