De nacht

Overdag ben ik vrolijk.
Denk ik niet aan het verleden.
Wanneer de nacht valt, komt het langs.
De nacht maakt me bang.
De nacht zorgt ervoor dat ik me alleen voel.
Dat ik er aan moet denken en niet kan vergeten.
Was jij er maar, stil maar zou je zeggen.
Ik ben bij je.
De dag dat je vertrok, het brak me hart.
De dag dat ik veranderde.
De dag dat ik niet meer wist wie ik was.
Wat was ik zonder jou.
Nu ben ik iemand zonder jou.
Gevochten een jaar lang.
Nu ben je terug gekomen, omdat ik je zei dat het te laat was.
Het liet je beseffen dat ik zonder je door ging.
Mijn leven opgebouwd zonder jou sterker dan ooit.
Tot je weer voor me stond.
Een klap, me wereld stortte weer in.
Na de klap werd ik weer zoals ik nu was , met me muurtje om me heen.
Ik liet je links liggen en ging door.
Hard zeggen ze,
Maar zo is mijn gevoel, te laat.
Diep van binnen wil ik je vast houden.
Maar het kan niet, ik hou me groot.
Er is teveel gebeurt ik kan het niet.
Dus zeg ik je, je boeit me niks.
Maar s’nachts besef ik weer hoeveel je voor me betekend.
En hoe hard ik je deze nacht nodig heb.