Een lange weg te gaan
er is een put gegraven
van vele meters diep
ik ben erin gevallen
verlang nu naar het licht
hier sta ik in het donker
op de bodem van de put
een lichtje in de verte
maar geen ladder naar omhoog
ik steek mijn armen in de lucht
maak me zo groot als ik kan
maar ik kom er, bijlange niet
de put is veel te diep
de wand is glibberig
maar heeft ook uitsteeksels
als een trapladder
op mijn weg terug naar omhoog
als ik mijn moed bijeen geraapt heb
grijp ik de eerste tree
glad, glibberig
ik glij terug, meteen
nog een keer, en nog eens
ik geef de moed niet op
uiteindelijk ben ik een stukje verder
waar ik een hindernis tegenkom
ik ben niet sterk genoeg
en schuif een paar meter naar benee
even blijf ik hangen
om dan weer verder te gaan
tree voor tree, stap voor stap
op weg naar het licht
mijn licht, mijn geluk
waar ik zo hard voor moet vechten
Reacties op ‘Een lange weg te gaan’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
