Met luchtig bloot

ik breek als ik
langs brussel rijd
de grens als eerste barst
voorbij parijs
ben ik hollander af

de nieuwe verten
zijn steeds om de hoek
het onbekende kijkt
je aan en laat zich gaan
in jouw bewondering

zoek de koele stilte
in wierook en gezangen
waarvan de echo’s
generaties lang als glas in lood
zijn blijven hangen

la mer is moe
en kabbelt rustig rood
van ons vandaan
rotsenstrand met luchtig bloot
verzandt in zijn bestaan

gezinnen etend op de patio
de binnenkant van leven
een speels akkoord op de gitaar
verwaait de rust die eeuwenlang
haar stilte heeft geweven