Jouw woorden deden zeer

je was zo breekbaar teer
zelfs jouw woorden deden zeer
in de pijn die jij beschreef

je bent er even niet geweest
de zon scheen flauwer uit een
blauwe hemel zonder wolkenfeest

ik miste jou het meest
in vergezichten waar je ogen
en je lach de horizon verlichtten

jouw handen zijn nu losgemaakt
uit het verleden je draagt vandaag
de pijn die gisteren is geleden

het wankel evenwicht overschaduwt
lichtjes je gezicht de meeste zaken
moet je nu aan anderen gaan vragen

je onafhankelijkheid is
in geding maar in je trots
zal niemand jou ooit horen klagen