Niets

ik zit op me stoel.
ik kijk naar niets
ik luister muziek, maar ik hoor niets.
ik praat met je maar ik zeg niets.

ze vraagt hoe het gaat, en ik zeg goed
ze ziet me niet, ze hoort me niet, ze luistert wel.
maar ze ziet me niet. ze ziet het niet.
ze voelt het niet.
ze voelt niet dat er natheid van mijn wangen loopt.

ik zit achter me beeldscherm,
zoals altijd, elke avond, elke middag
ik luister muziek maar ik hoor niets.
ik stop het weg maar ik voel het.

maar ze willen het wel,
maar ik kan het niet toelaten.
en ze zouden willen luisteren,
maar ik kan het niet spreken.
en ze zouden me troosten,
maar ik kan het niet laten zien.
en ze zouden me hand vastpakken
maar me hand is een vuist.
en ze zouden me wel omhelzen
maar me lichaam is te koud.