Het plantje

Iemand had een zaadje,
dat Hij plantte in de grond,
Hij liet het netjes groeien,
tot een plantje, mooi en gezond.

Hij gaf het plantje heel veel liefde,
zodat het goed groeien zou,
het werd zo'n mooie gele,
die iedereen wel hebben wou.

het plantje mocht daar vele jaren staan,
totdat het broos en oud was,
met hier en daar wat kapotte blaadjes,
die soms verdwenen in het gras.

maar toen kwam de winter,
het plantje kon het niet meer aan,
de Man had haar al in een potje gezet,
zodat ze binnen voor het raam kon staan.

maar het plantje was gewoon te oud,
om nog lang te leven,
en ze had haar leven lang,
ons toch veel moois gegeven.
en helaas gaan mensen,
net als plantjes dood,
als ze lang genoeg bij ons zijn gebleven,
om ons veel moois te hebben gegeven,
toch blijft het stom, en zijn we boos.
waarom nu? waarom zij?
maar we moeten denken,
aan hoe fijn het was,
dan kun je het langst genieten,
van de tijd dat oma bij ons was..