Drukte

volle straten, een drukte van belang,
iedereen doet van alles, gaat haastig z'n gang.

haasten, telefoneren en rennen,
geen rustig mens te bekennen.

binnen of buiten, dorp of stad,
overal en nergens zie je dat.

lachen, praten en roepen,
op straten en op stoepen.

ernstige gesprekken, getelefoneer,
mensen rennen heen en weer.

zakenlui staan strak in pak,
Hun hand losjes in hun zak.

te bellen met een ernstig gezicht,
als kregen ze een naar bericht.

Een boodschap doet de moeder gauw,
die ook haar kind nog afhalen wou.

kinderen fietsen door het verkeer,
de school gaat uit, snel naar huis maar weer!

schilders gaan hun spullen op ruimen,
en lopen nog wat rond te struinen.

voetgangers, auto's, en een trekker,
brommers en fietsers, echt niet lekker.

zo een drukte.. en wat een geluid!
de een naar west, de ander naar zuid.

allemaal gaan ze naar een andere kant,
tot aan het einde van het land.

overal mensen om mij heen,
maar toch voel ik mij zo alleen.

van buiten toon ik rustig en gewoon,
doordat ik mn binnenste niet toon.

diep verborgen bruist daar een zee,
en op die golven ga ik mee.

onder, boven, beneden en hoog,
laag en diep, nat en droog.

wat ik wil dat doet er niet toe,
mee gesleurd, wat ben ik moe!!

schuimend rollen die golven maar door,
waar doe ik dit nog allemaal voor.

stormen woedden, water slaat,
weet hier iemand misschien raad?

land is echt niet meer in zicht,
het wolkendek is ook al dicht.

samen pakken die donkere wolken,
de regen striemt neer, het lijken wel dolken.

hopend op een land,
kijken waar ik strand..

hopend op die zon,
o als dat eens kon.

ben de weg even kwijt,
en waar deze weg naar toe leidt?

ik wacht op de zon en de maan,
tot die weer schijnen gaan!