Een klein vliegje op de grote aarde

Een klein vliegje op de grote aarde, dat ben ik.
Ik woon in een huis bij grote mensen, met hun heb ik geen klik.
De mensen willen geen vliegen we zoemen volgens hen om hun hoofd.
Dan gaan ze roepen en meppen maar ik laat ze niet met rust, beloofd!
Waar willen ze anders dat we heen gaan? Buiten is het veel te koud.
Hier is het lekker warm en rustig, en echt we zijn niet stout!
Waar hebben ze problemen mee? ze moeten hun best doen om ons nog te zien!
En er zijn er meer van ons dan van hen bovendien.
Een klein vliegje op de grote aarde, dat ben ik.
Maar ineens houd het op. Ik krijg een ontzettende tik.
Ik leef nog wel maar heb nu zoveel pijn.
Ze gooien me naar buiten in de winter, waar ik echt niet wil zijn.
Ik val op de grond en blijf liggen heel stil.
Langzaam sterf ik af, het is hier gewoon te kil.