Men mag al eens pessimistisch zijn

Men mag al eens pessimistisch zijn

Desalniettemin is dit het einde
Het einde van de maatschappij
Vuil, in het water
Vuil, in de lucht

De wereld is een theater en wij de slecht gecaste acteurs
Er is geen vooropgestelde tekst
Er zijn enkele richtlijnen en wat ruimte voor improvisatie
Vuil in de zon
Vuil in de mensen

We hebben een kans gehad
De ruimte om te creëren
Ruimte om te evolueren
Kansen gegrepen en kansen verspeeld
Van overal naar nergens en terug naar het begin

Vuil in de hoofden
Vuil in de straat
Vuil in de huizen
Vuil aan onze handen
Vuil is wat we zijn
Vuil is de wereld
De wereld, gaat dood