ik ben anders

ik ben altijd al zwak geweest
werd aangetrokken door het verdriet
ik ging ronddolen in een zwarte wereld
geluk ken ik niet
ik voel me thuis bij de stemmen in mijn hoofd
eindelijk iemand die in mijn slechtheid gelooft
ik voel me thuis in de wereld van gestoorden
en niet bij mensen die nooit stemmen hoorden
ik word niet blij van veel mensen om me heen
bij normale mensen voel ik me zo alleen
ik weet dat ik nooit zal worden zoals zij
ik ben niet zo aardig en blij
een man, kinderen, het is niet voor mij weggelegd
de stem heeft het al jaren geleden gezegd
hij zegt dat ik bij hem moet blijven,
maar ik wil niet dood
hij scheldt me uit,
maar ik houd me groot
het wordt tijd dat ik mijn stemmen gedag zeg
ik moet uit deze wereld weg
maar ik zit opgesloten
ben door de wereld verstoten
mensen proberen me te helpen met woorden die me niet bereiken
ik ga dood, en iedereen staat toe te kijken
ze zeggen : je moet het zelf doen carolien
maar de dood verlamt me, kunnen ze dat niet zien?
het enige wat ik nog kan is dromen
van de hulp die hopelijk zal komen
en ik weet het wel, ik ben niet geliefd
maar help me, alsjeblieft.