Een lange weg

Mijn hele leven ben ik al voor anderen aan het zorgen,
op die manier hield ik mijn eigen zorgen verborgen.
Het voelde veilig niemand die het wist,
ik dacht dat dat zou helpen maar daar heb ik mij in vergist.

Helaas kom ik dat nu weer tegen,
het liefst zou ik het gewoon weer weg willen vegen.
Maar dat lost gewoon niks op,
dus dat is waar ik nu mee stop.

Ik hou op met mijn zorgen te verstoppen,
en alles maar in een hoekje te proppen.
Nee, vanaf vandaag begin ik aan een nieuwe start,
ik ga erover praten, ik volg mijn hart.

Daarvoor zal ik eerst door een diep dal moeten gaan,
maar uiteindelijk zal ik weer rechtop staan.
Dus alsjeblieft geef mij wat kracht en moed,
geloof me het zou me helpen, dan komt het goed.