Het meisje

ze staat daar maar te staren, in het niets
ik tik haar op haar schouder, ze ontwijkt mijn blik
maar kijkt langs me heen, naar een meisje op de fiets

ze probeert te lachen, ze doet verschrikkelijk haar best
ik probeer door haar masker heen te komen, door haar muur
maar ze laat het niet toe, ze is bang dat iemand haar kwetst

ze probeert zeker te lijken, groot en blij
maar achter de grote glimlach, schuilen tranen
achter dat grote meisje, zie ik een klein meisje, dat is zij

ze probeert het toch te vermijden, het iets wat ik weet dat haar schaadt
ze wil niet praten, wil niet vertrouwen
wanneer ze dat doet, is ze bang dat het blije gevoel haar weer verlaat

ze gaat door het leven, met altijd maar verdriet
en niemand merkt iets, omdat ze altijd haar masker draagt
behalve 's nachts, als niemand haar ziet