Te veel woorden

Mijn geest zit vol woorden
Woorden van allerlei soorten en maten
Toch is er niemand die ze ooit gehoord heeft
Er is ook nog niemand die mij zijn woorden geeft
Al die woorden die zich de laatste jaren in mijn geest boorden
Moet ik die woorden in mijn geest laten
Mijn hoofd barst van al wat onuitgesproken is
Maar ik zal nog heel lang blijven zwijgen
Als ik namelijk de woorden zal uitspreken
Ben ik bang dat de woorden die zich aan elkaar rijgen
Met zacht geluid over mijn lippen komen
Het is zeker, het is een gewis
Dat de woorden hun waarde verliezen
Nu moet ik me dus schrijvend op de letters wreken
En de woorden met hun betekenis, hun dromen
Uit het te veel aan woorden in mijn hoofd
Ik kan niet eens meer letters kiezen
Ooit zeg ik mijn woorden aan de gene die de toekomst mij beloofd.