Een traan
een traan...
een traan op je wang
zachtjes streel ik door je haar
ik probeer je rustig te maken.
maar het lukt niet.
bijna lijkt het of je stikt
het lijkt alsof je nooit meer stopt
ik vind het vreselijk maar...
ik hou me groot.. voor jou
je huilt.. heel hard..
ik blijf proberen om je rustig te krijgen
eindelijk ben je rustiger..
en dan.. is het 10 uur..
ik moet naar huis..
je zwaait me aan met tranen in je ogen.
je belt me.. huilend op
je zegt dat je me nodig hebt
ik hoor dat je huilt hoe erg je het ook probeert te verbergen
ik probeer je rustig te maken.. alweer
dit keer gaat het sneller.. omdat het moet
ik moet weg...
Ingezonden door
ster
Geplaatst op
22-03-2012
Over dit gedicht
... het is soms zo vreselijk om bij iemand weg te gaan die aan het huilen is.. en niet zeker te zijno f je hem die dag daarna weer zult zien..
Geef uw waardering
Op basis van 1 stemmen krijgt dit gedicht 1 van de 5 sterren.Tags
Hij VerdrietReacties op ‘Een traan’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
