Harde waarheid

Ik heb zoon last van jou.
Omdat je me altijd helpen zou.
Daardoor voelt het goed om bij jouw te zijn.
Maar het zorgt ook voor veel pijn.
Pijn van verborgen verdriet.
Pijn die jij niet ziet.

Je maakt het me moeilijk,
Ook al merk je het zelf niet.
Misschien is het niet begrijpelijk.
Dat je me een bepaalde kans niet bied.

De kans om echt van je te houden.
Wordt hierdoor tegengehouden.
Door de persoon die lief hebben doet.
Geeft mij veel slechte moed.

Het lijkt wel of je een spelletje speelt.
Dat spel samen met een ander deelt.
Om dit voor mij zo moeilijk mogelijk te maken.
Dat ik vroeg of laat van mij gevoel zou afhaken.

Want die persoon houdt me tegen.
Maakt de feiten voor mij een verlegen.
Die persoon die stopt me.
Om datgene te vertellen tegen je.

Ik weet niet of je het begrijpt.
Dat je me elke keer weer knijpt.
Elke keer dat je bij hem bent
Mijn geluk iets meer afremt.

Ik weet niet hoe ik het zeggen moet.
Als je nu eens wist wat het met me doet.
Heb je nu nog geen voorgevoel.
Dat je weet hoe ik me voel.

Als ik tegen je zeg dat ik van je hou.
Dat ik er altijd ben voor jouw.
Kijk je me op zoon moment aan.
Op laat je me dan staan.