Misbruikt

Terwijl je ogen door mij heenboren,
ik niets meer ben dan zacht stof.
Vullen mijn ogen zich met tranen
en het is mijn hart dat vanbinnen ontploft

De nachten zijn te lang, de dagen te kort,
en de angst die er altijd is, er altijd zal zijn.
Terwijl zich krassen op mijn ziel vormen
voel ik vanbinnen een intense, stekende pijn.

Alle woede, de angsten en het verdriet
wringen zich langzaam door mijn lijf,
terwijl mijn hoofd in stilte blijft herhalen;
Dit is het moment dat je van me afblijft.