Telkens zag ik je weglopen

Telkens zie ik je weglopen,
je kijkt amper nog om,
Ik denk na over wat er gebeurt is,
tot ik bij deze conclusie kom.

Ik begreep je al die tijd,
Maar zag niet in wat je voelde,
maar toch had ik geen spijt,
omdat jij niet wist wat ik bedoelde.

Voor jou zou ik alles over hoop halen,
om je voor mezelf te nemen,
Maar dat kan ik niet maken,
Want dan zou ik mijn dierbare raken.

Ik wist dat deze tijd zou komen,
van liefde en haat,
dit had ik nooit durven dromen,
maar het is zoals het nu gaat.

Ik zie je wel lopen en ik zie je wel staan,
Ik kan niet in je ogen kijken,
Want dan kijk je me aan,
wat dan gaat blijken,
dat heb je wel verstaan.
ik ben nog gek op jou,
maar van binnen in doet het pijn,
omdat ik zeg, dat ik niet van je hou,
daarom voelt het niet fijn.

IK weet zeker dat je je ook rot voelt van binnen,
omdat je mij ziet, nu deze keer,
ik hoop het niet mer van je te winnen,
maar ik hoop het eigenlijk niet meer.

Binnen in me hart, hou ik nog van jou,
Binnen in me hart, wil ik je niet meer zien,
binnen in me hart, omdat het pijn doet,
binnen in me hart, maar toch wil ik dit nooit meer, bovendien.

Vraag niet waarom ik dit schrijf,
antwoord dit zelf, of je blijf.
somber door het leven heeft geen zin,
je kijkt nog steeds,
maar verder zit het er niet in.

Wat ik weet, is dat ik van je hou,
wat ik weet, het is verdriet,
wat ik weet, dat ik dit niet wou,
wat ikw eet, is dat ik niet geniet.