yelisa,
waarom moest jij ons verlaten?
we missen je zo erg
de dagen dat we met elkaar praatten,
ik mis het echt serieus.
was je maar nu naast mij
dan was ik tenminste nog blij
nu voel ik enkel alleen maar pijn
omdat jij nu niet meer naast mij staat.
Jij hielp mij altijd met problemen
maar nu ? niemand die kan mij
op 't rechte pad houden.
alleen jij kon het mn meeisie.
Ik hield, houd en blijf ALTIJD van je houden zelfs nu je op een veilige plek
bent, de plek daarboven waar je schijnt
als een ster.
Rust in vrede,
26-05-1995 / 08-08-08
06-01-2009
yelisa 080808
Er is 7 keer gestemd.
Onbekend
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!