De leugen regeert

Liegen,
Dat het gedrukt stond,
En ik,
Geloofde het nog ook.

Zelfs toen de eerste scheurtjes,
Die ik al snel zag,
Die mij langzaam vertelde,
Dat de zaak hèèl anders lag.

Kon ik toen ooit vermoeden,
Van alles wat ik dacht,
Die leugen over de dood van je moeder,
Had ik nooit vewacht.

Woedend, radeloos
Onmiskenbaar benadeeld.
Verward, boos
Ziedend en verdeeld.

Nu ik weet dat jij niet in staat bent om te houden,
Van een ander dan jezelf,
Ben ik tot besluit gekomen,
Dat jij mij niet verdient.

Terwijl ik achter mij,
Mijn schepen heb verbrand,
Staat Voor mij,
Het dilemma.

Om voor eens En altijd,
Met jou te kunnen afrekenen,
Vergt van mij,
De nodige moed.

Teveel leugens, om nog te vertrouwen,
Teveel verdriet om goed te maken

Niet langer, beheers je mijn leven,
Niet langer verstoor je mijn slaap,
Met de pijn moet alleen ik leven,
Terwijl ik de brokstukken van mijn leven bijeen raap.