Mijn eigen kleine wereldje

Ik leef in mijn eigen wereld,
Ver weg van de rest.
Niemand boeit me iets,
Want ik ben de best!

Alle gedachten dwalen om me heen,
Het zijn er veel te veel.
Geen uitweg uit mijn wereldje.
En niemand met wie die ik ze deel.

Niemand die mijn wereldje in kan,
Want hij is van mij alleen.
Ik zit er zelf in opgesloten,
Mijn gedachten kunnen nergens heen.

Misschien te veel gedachten,
Om in mijn eentje te verdragen.
Ze stapelen zich zo erg op,
Dat ze nooit meer zullen vervagen.

Maar ook jij komt mijn wereldje niet in,
Dus hou maar op met proberen.
Je kunt zeggen wat je wilt,
Maar ik zal het toch nooit leren.

Niemand zal erachter komen,
Wat ik denk en wat ik voel.
Jullie zullen het niet begrijpen,
Niemand begrijpt wat ik bedoel.

Ik zal ook niet gaan praten,
Het gaat gewoon niet.
Ik zit opgesloten in mijn hoofd,
Omdat niemand mij met rust liet.

Nu stapelen mijn gedachten zich op,
Totdat het niet verder kan.
Totdat het niet meer past,
Want mijn hoofd ontploft dan.

Je kan me niet helpen,
Hoe hard je ook probeert.
De toekomst staat toch al vast.
Ik hoop dat je hier wat van leert!

Mijn wereldje kent niemand,
het is het enige dat me door dit leven drijft.
Mijn wereldje is van MIJ,
En ik wil dat jij daar buiten blijft!